
De banken die staatssteun hebben gekregen (in Nederland, maar ook elders) hebben dit vaak onder zeer ongunstige voorwaarden gedaan. De politici die de banken steunen willen hun achterban namelijk niet de indruk geven dat er cadeautjes weggegeven worden. Als deze banken over enkele jaren weer een operationele winst maken, zijn ze gebonden aan de leningen die ze het afgelopen jaar aangegaan zijn. Voor de aandeelhouders blijft er op die manier weinig over.
De Rabobank heeft hier niet aan mee gedaan, daarom zullen ze voorlopig ook nog wel in staat zijn om winst te blijven maken. Daarmee zijn ze direct het bewijs dat niet de gehele bankensector verrot is. Door continu een eigen koers te blijven varen hebben ze het lange termijn perspectief boven alles geplaatst. Dat dit zonder een notering aan de beurs is, is wellicht een aanwijzing dat het voor meer banken beter kan zijn om een coöperatieve constructie te hanteren, of in ieder geval een constructie waarbij de bank wel in privaat eigendom is, maar geen publieke notering kent. Ik kan me dan ook best voorstellen dat over tien jaar een meerderheid van de banken een voorbeeld heeft genomen aan de Rabobank.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten